മുന് നിച്ചയിച്ചതുപോലെ രാവിലെ 8:30 നു യാത്ര തുടങ്ങി, 10 മണിക്ക് മുന്പുതന്നെ അവിടെ എത്തണം എങ്കിലേ കണ്ണനെ കാണാന് പറ്റു, സമയക്രം അറിയില്ല
കുറെക്കാലമായി മനസില് കയറിയതാണ് ഈ യാത്ര, അവള് പറഞ്ഞറിഞ്ഞ അമ്പലവും കണ്ണനും പിന്നെ അത് വെച്ച് ഞാന് മനസ്സില് മെനഞ്ഞെടുത്ത കുറെ ചുറ്റുപാടുകളും...
ഗൂഗിള് ചേച്ചി വഴിക്കാട്ടിയായി കൂട്ടിനുണ്ട്, അപരിചിത വഴികള് ആണ്, നല്ല വഴികള് ആയതു കൊണ്ട് തന്നെ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടായില്ല, നട അടക്കുന്ന സമയം അറിയാത്തത് കൊണ്ട് സാമാന്യം നല്ല സ്പീഡില് തന്നെ ആയിരുന്നു ഡ്രൈവ്, സ്ഥലം അടുക്കും തോറും മനസ്സില് എന്തൊക്കെയോ വിചാരങ്ങള് മിന്നി മറഞ്ഞു.
അവള്ക്ക് പരിചിതമായ വഴി, അവളുടെ പ്രദേശം, അവളുടെ പരിചയക്കാര്, കടകള്, ഗ്രാമത്തിന്റെ എല്ലാ നല്ല ശീലങ്ങളും ഉള്ള പരിസരം, ദൂരെ നിന്ന് തന്നെ ആ ആല്ത്തറ കണ്ടു, ഗൂഗിള് തപ്പിയപ്പോള് ഇത് കണ്ടിരുന്നത് കൊണ്ട് എത്തിയെന്നു മനസിലായി, അവളെ അവിടെ വെച്ച് കണ്ടിരുന്നു എങ്കില് എന്ന് മനസ് വല്ലാതെ മോഹിച്ചിരുന്നു...അമ്പലത്തിന്റെ മുന്നില് കാര് പാര്ക്ക് ചെയ്തു ചുറ്റും ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു, എന്നെ പെട്ടെന്ന് കണ്ടു അത്ഭുതത്തോടെ സുന്ദരമായ ആ ചിരിയോടെ അവള് അവിടെ ഉണ്ടോ ന്നു ഞാന് നോക്കി..
പിന്നെ പതുക്കെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി, പുതിയ ഗോപുരത്തിന് അന്ന് തറക്കല്ലിടുന്നത് കൊണ്ട് കുറച്ചു പേര് മുന്നില് കൂട്ടം കൂടി നില്ക്കുന്നു, മുന്നില് ഒരു ചേച്ചി എണ്ണയും പൂജ സാധനങ്ങളും വില്ക്കുന്നുണ്ട്, ചേച്ചിയോട് തുളസി മാല ചോദിച്ചു, തീര്ന്നു പോയല്ലോ ന്നു പറഞ്ഞപ്പോള് ഒരു നിരാശ തോന്നി, പിന്നെ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നടന്നു, ഞാന് വരുന്നത് അറിഞ്ഞത് കൊണ്ടാവും ചെറിയ രീതിയില് പൂമാല ഒക്കെ ഇട്ടു കൊടിമരവും ചുറ്റമ്പലവും അലങ്കരിച്ചിരുന്നു, കണ്ണന്റെ പിറന്നാള് ആയിരുന്നു തലേ ദിവസം, അതിന്റെ ആഘോഷങ്ങളുടെ ബാക്കിപത്രമാകാം
നാലമ്പലത്തിനു ഉള്ളില് കടക്കാനായി Tഷര്ട്ട് ഊരി, നെഞ്ചിടിപ്പു അല്പം കൂടിയോ, കാല് എടുത്തു ഭഗവാന്റെ തിരു സന്നിധിയില് വെച്ചപ്പോള് പെട്ടെന്ന് മഴ ചാറി, ആകാശത്ത് നിന്ന് എന്നിക്കായി മാത്രം ആരോ പുണ്യാഹം തളിച്ചത് ആവും, ഒരു കള്ള നോട്ടവും ചെറിയ ഒരു ചിരിയോടും കൂടി ആള് എന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുവാരുന്നു, അവല് പൊതിയുമായി വന്ന കുചേലന് എല്ലാം കൊടുത്ത ഭഗവാന് ആണ് മുന്പില്, എന്റെ കൈയ്യില് ഭഗവാനു അര്പ്പിക്കാനായി ഒന്നുമില്ല, കുചേലനെ പോലെ തന്നെ എനിക്കും ഭഗവാനോട് ആവശ്യ പെടാനും ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല...
ഭഗവാനെ കണ്ടു മനസു നിറഞ്ഞു, തൊഴു കൈയ്യോടെ നില്ക്കുമ്പോള് ഓര്ത്തു അവള് എന്നും വന്നു ഇതുപോലെ കൈ കൂപ്പി നില്ക്കുന്ന അതേ ഇടത്ത് ആണ് ഞാനും നില്ക്കുന്നെ, വലം വെച്ച് തൊഴുത് വന്നപ്പോള് അര്ച്ചനക്ക് ശീട്ട് എടുത്തു, തിരുനടയില് വച്ചു. പിന്നെയും കുറെ നേരം അവിടെ നിന്ന് തൊഴുതു, അപ്പോളും എനിക്കായ് മഴ തുള്ളികള് വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു... കണ്ണന് എന്നോട് എന്തൊക്കെയോ ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, എനിക്ക് പറയാനായി ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, അല്ലെങ്കില് തന്നെ ഞാന് പറഞ്ഞിട്ട് വേണോ പുള്ളിക്കാരന് എല്ലാം അറിയാന്, പുറത്തെ ചൂടിന്റെ ഇടയില് ദേഹത്ത് വീണ മഴ തുള്ളി കാരണം ആണോ എനിക്ക് ഒരു തണുപ്പ് അനുഭവപെട്ടു, ഞാനറിയാതെ എന്റെ കണ്ണ് ഒന്ന് നിറഞ്ഞുവോ ..
അര്ച്ചന കഴിച്ചു തീര്ഥവും പ്രസാദവു കിട്ടി, പിന്നെ ശീട്ടെഴുതിയ ചേട്ടനുമായി സംസാരിച്ചു, ദൂരെ നിന്ന് കണ്ണനെ കാണാന് എത്തിയത് ആണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോള് ചേട്ടന് അമ്പലത്തിന്റെ ഐത്യഹ്യം കുറച്ചു പറഞ്ഞു തന്നു, അത് കേട്ട് കൊണ്ട് വന്ന തിരുമേനിയും കൂടെ കൂടി, ചേട്ടന് തന്ന ഭഗവാനു നേദിച്ച ഉണ്ണിയപ്പവും അര്ച്ചന പ്രസാദവുമായി പുറത്തിറങ്ങി, എന്തോ മഴ ചാറുന്നത് പെട്ടെന്ന് മാറി...
പതുക്കെ ഷര്ട്ട് ഇട്ടു ചന്ദനം തൊട്ട് ഉപദേവതമാരെ കാണാനായി വലം വെച്ച് നടന്നു അപ്പോളും അവളെ ഓര്ത്തു, അവള് നടക്കുന്ന കല് വരികളിലൂടെ നടന്നു എല്ലാവരെയും തൊഴുത് അമ്പലത്തിനു വലം വെച്ച് കൊടിമരത്തിനു മുന്നില് വന്നു, കുറെ നേരം അവിടെ നിന്നു, മനസ്സില് എന്തൊക്കെയോ മാറി മറിഞ്ഞു.
പുറത്ത് വന്നു കാറില് കയറി അവള്ക്കു ഒരു നന്ദി പറഞ്ഞു മെസേജ് ഇട്ടു, അവള് കാരണം ആണല്ലോ ഞാന് ഇവിടെ വന്നത് ..വരുന്ന കാര്യം ആളോട് പറയണോ ന്നു ആലോചിച്ചിരുന്നു പിന്നീടു വേണ്ടാന്ന് വെച്ചു, അതാവും നല്ലത് എന്ന് തോന്നി, പക്ഷെ എന്റെ കണ്ണുകള് അവിടെ എല്ലാം അവളെ തിരഞ്ഞിരുന്നു .. ഞങള് ഇടയ്ക്കു പറഞ്ഞത് പോലെ അതിനു സമയം ആയിട്ടുണ്ടാവില്ല...
വീണ്ടും കണ്ണന് വിളിച്ചാല് വരും എന്ന് മനസ്സില് ചിന്തിച്ചു .....
കൃഷ്ണാ ....
